Hipotermi De¤erlendirmesi, Tan› ve Tedavisi
Yazarlar (4)
Prof. Dr. Şevki Hakan Eren Gaziantep Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. İlhan Korkmaz Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Türkiye
Kasım Doğan
Prof. Dr. Fatma Mutlu KUKUL GÜVEN Kastamonu Üniversitesi, Türkiye
Makale Türü Açık Erişim Diğer (Teknik, not, yorum, vaka takdimi, editöre mektup, özet, kitap krıtiği, araştırma notu, bilirkişi raporu ve benzeri) (Ulusal alan endekslerinde (TR Dizin, ULAKBİM) yayınlanan teknik not, editöre mektup, tartışma, vaka takdimi ve özet türünden makale)
Dergi Adı Cumhuriyet Tıp Dergisi
Dergi ISSN 2149-6048
Dergi Tarandığı Indeksler TR DİZİN
Makale Dili Türkçe Basım Tarihi 01-2009
Cilt / Sayı / Sayfa 8 / 1 / 9–12 DOI
Makale Linki http://cms.galenos.com.tr/Uploads/Article_22311/EAJEM-8-9-En.pdf
UAK Araştırma Alanları
Acil Tıp
Özet
Hipotermi vücut merkez sıcaklığının 35oC ‘nin altına düşmesi olarak tanımlanır. Hafif, orta ve ağır olmak üzere üç ayrı kategoride sınıflandırılır. Standart termometreler 35oC’nin altını ölçemediklerinden; vücut merkez ısısı (iç ısı), rektal, intravezikal veya özefagus probu olan termometrelerle ölçülür. Hipotermi sıklıkla soğuk iklimlerde görülse de boğulma gibi çevresel etmenlere bağlı da gelişebilir. Ayrıca yetersiz giyinme ve daha önceden hipotermi öyküsünün bulunması kolaylaştırıcı etmenlerdir. Hipoterminin sık nedenleri arasında cilt hastalıkları, ilaç yan etkileri, iyatrojenik nedenler, metabolik durumlar, nörolojik hastalıklar, nöromuskuler yetersizlik ve sepsis vardır. İnsanlar sıcak iklime uygun canlılar olduğundan hipotermiye dayanıklılıkları gelişmemiştir. Özellikle evsizler, kimsesiz yaşlılar ve akıl hastaları hipotermiye bağlı zararlanmalara kolaylıkla uğrayabilirler. Vücuttan ısı kaybı en fazla radyasyon yoluyla olmak üzere, kondüksiyon, konveksiyon ve evaporasyonla da olmaktadır. Hipotermik hastalarda özellikle bilinç ve koordinasyon bozuklukları temel semptomlardır. Bununla beraber klinik bulgular hipoterminin evresine göre değişkendir. Hafif, orta ve ağır düzeydeki hastaların tedavi ilkeleri benzerlik gösterir. Bunlar vücuttan ısı kaybının azaltılması, vücut ısısının eksternal ve internal yöntemlerle arttırılması, metabolizmanın devamlılığı için gerekli sıvı ve enerji desteğinin sağlanmasıdır. Hipotermik hastaların kardiyopulmoner resüsitasyonu normal kardiyopulmoner resüsitasyondan ilaç seçimi, defibrilasyon uygulaması ve resüsitasyonun sonlandırma süresi yönünden farklılıklar gösterir. Hipotermide en çok kardiyovasküler ve santral sinir sistemi zarar görse de hızlı ve doğru tanı ve agresif tedavi hayat kurtarıcıdır.
Anahtar Kelimeler
BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Atıf Sayıları
Google Scholar 5

Paylaş