| Makale Türü | Özgün Makale (Diğer hakemli ulusal dergilerde yayınlanan tam makale) | ||
| Dergi Adı | Folklor ve Edebiyat Dergisi | ||
| Makale Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 01-2008 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | 14 / 55 / 63–71 | DOI | – |
| UAK Araştırma Alanları |
Eğitim Psikolojisi
|
||
| Özet |
| Çocuk kültürünün alt boyutlarından birisi de çocukların kendi iletişim ağları içinde yine çocuklarla oluşturdukları kültürdür. Bu, çocukların kültür tarafından kendilerine sunulan her şeyi kendi kişisel bağlamlarına taşımaları anlamına gelebilmektedir. Mouritsen’in (1998) de belirttiği gibi bu kültürel yaratı durumu, oyun kültürü kavramı ile çok yakından ilgilidir. Oyun kültürü, çocukların oyun davranışlarından oyun arkadaşlarına, oyun zamanlarından oyun materyallerine, oyun içerisindeki kural ve rollerden oyun mekânlarına kadar pek çok değişkeni içermektedir. Bloch ve Pellegrini,(1989) oyunun, tüm kültürlerde çocukların en önemli eylemlerinden biri olduğunu belirtmektedir. Bu durum Hughes’ un (1999) da belirttiği gibi oyunun “kültür temelli gerçek bir evrensel olgu”(true cultural universal) olmasından kaynaklanmaktadır.Oyun kültürü ve çocukluk kavramı çoğu zaman birbiri ile eşzamanlı ve bağlantılı olgular olarak değerlendirilmekle birlikte tarihsel gelişim bunu destekler nitelikte değildir. Çocukluğun bugün ki anlamda yetişkinlikten ayrı bir gelişim dönemi olarak tanımlanması, 17. yüzyılda olmuştur. Ancak aynı durum oyun için geçerli değildir. Oyunun kültürel bir “aracı” olarak tanımlanması ya da çocuk kültürünün bir parçası olarak görülmesi daha eskilere dayanmaktadır. Eski Yunan’da oyunun eğitsel ve toplumsallaşma aracı olarak kullanıldığı ile ilgili arkeolojik ve yazılı kayıtlara rastlanmıştır. Bu tür tarihsel kaynaklar, belirli bir dönemde yetişkinlerin genelde çocuk ve özelde de oyun hakkındaki görüşleri konusunda önemli bilgiler sunmaktadır. Bu bağlamda tarihsel kaynakların üzerinde anlaştıkları belki de en temel nokta oyunların, belirli bir … |
| Anahtar Kelimeler |