| Bölüm Adı | LATÎFÎ TEZKİRESİ’NDE BALKANLAR VE BALKAN ŞAİRLERİ | ||
| Kitap Adı | Balkan Eğitim Araştırmaları | ||
| Bölüm Sayfaları | 23-30 | ||
| Kitap Türü | Kitap Bölümü | ||
| Kitap Alt Türü | Alanında uluslararası yayınlanan kitap bölümü | ||
| Kitap Niteliği | Diğer uluslararası bilimsel kitap | ||
| Kitap Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 01-2018 |
| DOI Numarası | – | ISBN | 978-975-374-201-6 |
| Basıldığı Ülke | Türkiye | Basıldığı Şehir | Edirne |
| UAK Araştırma Alanları |
Klasik Türk Edebiyatı
|
||
| Özet |
| Arapça zikr kökünden türeyen tezkire kelimesi, yâd etmeye vesile olan kâğıt, pusula, varak (Sami 2007: s. 391) demektir. Edebiyat terimi olarak ise; şairlerin hayatlarından, eserlerinden ve şiirlerinden bahseden eserlerdir. Türk edebiyatında 15. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar yaklaşık otuz kadar tezkire yazılmıştır. Türk edebiyatında yazılan ilk tezkire Ali Şir Nevâyî’nin Mecâlisü’n-Nefâis adlı eseridir. Osmanlı sahasında yazılan ilk tezkire ise Sehî Bey’in Heşt-Behişt isimli eseridir. Latîfî Tezkiresi, Sehî Bey’in Heşt-Behişt’inden sonra Anadolu’da yazılan ikinci tezkiredir. Tezkire, H. 953/M. 1546 tarihinde tamamlamış ve devrin padişahı Kanuni Sultan Süleyman’a takdim edilmiştir. Eser, genelde “Mukaddime”,“Üç fasıl” ve “Hâtime” bölümlerinden meydana gelmiştir. Tezkiredeki toplam şair sayısı 334’tür (Canım 2000: s. 15). |
| Anahtar Kelimeler |