Adalet ve Kalkınma Partisi Eğitim Politikaları Kıskacında Muhafazakârlaşan Pedagoji (Eğitim Bilimlerinin Kassandrası L. Işıl Ünal İçin Yazılar)
Yazarlar (1)
Prof. Dr. Hüseyin YOLCU Kastamonu Üniversitesi, Türkiye
| Bölüm Adı | Adalet ve Kalkınma Partisi Eğitim Politikaları Kıskacında Muhafazakârlaşan Pedagoji | ||
| Kitap Adı | Eğitim Bilimlerinin Kassandrası L. Işıl Ünal İçin Yazılar | ||
| Bölüm Sayfaları | 294-312 | ||
| Kitap Türü | Kitap Bölümü | ||
| Kitap Alt Türü | Alanında uluslararası yayınlanan kitap bölümü | ||
| Kitap Niteliği | Diğer uluslararası bilimsel kitap | ||
| Kitap Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 01-2022 |
| DOI Numarası | – | ISBN | 978-625-439-557-4 |
| Basıldığı Ülke | Türkiye | Basıldığı Şehir | Ankara |
| UAK Araştırma Alanları |
Eğitim Bilimleri
|
||
| Özet |
| Türkiye’de 2002 yılından bu yana yürütülen eğitim reformları üzerinde tek belirleyici güç, iktidardaki Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP)’dir. AKP, 12 Eylül askerî darbesi ile yaratılan toplumsal, politik ve iktisadî koşulların içinden doğmuş ve bu kaynaktan beslenmiştir. Bir anlamda AKP, Cumhuriyetin laik, modernist aydınlanmasına yönelik hoşnutsuzluğun ve neoliberalizmin iktisadi ve toplumsal dokuda yarattığı tahribatın bir ürünü olarak ortaya çıkmıştır (Sayılan, 2014). 2002 seçimlerinde% 34 oy alarak iktidara gelen AKP, kamusal alanı genelde kapitalist küreselleşmeci-neoliberalizm; özelde ise yerelci bir kimlik-muhafazakârlık temelinde yeniden inşa etmeye başlamıştır. AKP’nin kamusal alanı yeniden inşasında başvurduğu iki simgesel göstergeden biri para (sermaye), diğeri ise din (kimlik) olmuştur (İnal, 2013). Konuya eğitim açısından yaklaşıldığında ise bunlardan ilki, açık bir biçimde anlaşılacağı üzere, eğitimin piyasalaşmasına karşılık gelirken; ikincisi ise muhafazakâr/(neo) muhafazakârlaşmasına karşılık gelmektedir. Hill (2014),(neo) muhafazakârlığın birbiriyle ilişkili ve birbirini tamamlayan “düzenle ve kontrol et” ve “geleneksel ahlak” olmak üzere iki farklı anlama geldiğini belirtmektedir. Bunlardan ilki olan “düzenle ve kontrol et”, devlet gücünün sistematik kullanımı ile ilgilidir. Buna göre, polis, hukuk, yargı düzeni, silahlı kuvvetler, kurumlar, işyerlerindeki gözetim ve denetim mekanizmaları, daha birçok baskıcı devlet aygıtının hükümetler tarafından kullanılmasını içermektedir.(Neo) muhafazakârlığın geleneksel ahlak boyutu ise yere ve zamana, bir ülkeden diğerine yahut dönemlerde göre farklılaşabilmektedir.“Ancak |
| Anahtar Kelimeler |
