| Bölüm Adı | Astronomi | ||
| Kitap Adı | Felsefe Ansiklopedisi | ||
| Bölüm Sayfaları | 639-649 | ||
| Kitap Türü | Kitap Bölümü | ||
| Kitap Alt Türü | Alanında ulusal yayınlanan kitap bölümü | ||
| Kitap Niteliği | Alanında tanınmış ulusal bir yayınevince basılan bilimsel kitap | ||
| Kitap Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 01-2003 |
| DOI Numarası | – | ISBN | |
| Basıldığı Ülke | Türkiye | Basıldığı Şehir | İstanbul |
| Özet |
| Astronominin gelişimini beş evrede incelemek mümkündür. Astronominin olgusal olarak geliştiği ilk evrede, astronomi mevsimleri belirlemek ve tarımsal faaliyetleri düzenlemek üzere sosyal bir önem taşımaktaydı. MÖ ikinci bin yılın ortalarında Babil astronomlarınca gezegenlerin konumları sistematik bir şekilde gözlemlendi ve yaklaşık olarak ikinci bin yılın başlarında kaydedilmeye başlandı. MÖ 600 yıllarında da, tutulmaları, karşılaşma konumlarını yeteri derecede kesin bir şekilde belirleyebilmek için gezegen hareketlerini tanımlayan oldukça yüksek düzeyde matematiksel yöntemler geliştirdiler. Fakat bu yöntemler Yunanlılarınki gibi, geometrik-kinematik modelleri içermemekteydi. Bu ilk dönemlerde astronomi bilimi hemen hemen tamamıyla olgusaldı ve astronomiye ilişkin problemler genellikle mitolojik olarak ele alınıyordu.İkinci evreyi oluşturan kuramsal astronominin gelişmesi, Eski Yunan dönemini kapsar. Eski Yunanlılar, astronomide daha karmaşık problemler üzerinde durdular ve fiziksel gerçekliği olan ya da olmayan geometrik modellerle gezegenlerin hareketlerini belirlemeye yönelik sistemler kurma girişiminde bulundular. Astronomiyi geometri ile temellendirdiler ve geometrik-kinematik modellerle gökyüzündeki hareketleri açıklamaya çalıştılar. Bu sayede gezegen |
| Anahtar Kelimeler |