Özet

Birçok sanat eserinin ilham kaynağı olan doğa, seramik sanatında aynı zamanda esere malzeme olanağı da sunmaktadır. Doğanın en önemli unsurlarından biri olan toprak, kil malzeme olarak seramik eserin temel yapıtaşını oluşturmaktadır. Büyük kayaçların uzun bir zaman diliminde birtakım doğal etkenler ile bozularak kile dönüşmesi gibi, aynı hammaddenin seramik sanatçısının elinde bir esere dönüşmesi de uzun ve meşakkatli bir süreçtir. Arazi sanatı, yoksul sanat ve oluşum sanatı gibi akımlarla bağlantılı olan süreç sanatı, 1960’lı yılların sonuna doğru yaygınlaşmaya başlamıştır. Konusunu özellikle sanatın üretilme sürecinden almakta olan söz konusu sanat alanı; herhangi bir oluşumu veya oluşum sürecini estetik ve sanatsal içerikli bir çalışmayla ortaya koymaktadır. Bu araştırmada kil malzeme ile süreç kavramının ele alındığı seramik eserlerin irdelenmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda seçilen eserlerin söz konusu süreçle nasıl ilişkilendirildiği ve eserlerin temelini oluşturan kavramların ne olduğu üzerinde durulacaktır. Çalışma kapsamı uluslararası seramik sanatçılarının çalışmalarından örneklerle sınırlandırılmıştır. Araştırma dâhilinde incelenen eserlerde sonuç itibariyle sanatçıların çoğunlukla doğaya ilişkin birtakım kavramları ele aldıkları görülmüştür. Seramik malzemenin pişirim sonrasında kimyasal yapısında meydana gelen dayanıklılık, gözenekli yapı ve beraberinde su emme gibi olumlu özellikleri neticesinde özellikle yosun ve mantar gibi canlıların yüzeyde tutunabilmeleri için elverişli olan ortamı sağladığı, dolayısıyla ilgili akımdan etkilenen sanatçıların yapıtlarında seramik bünyeyi tercih ettikleri dikkat çekmiştir.

Anahtar Kelimeler

Atıf Sayıları
Google Scholar	3

Doğayı Kil Bünyede İzlemek: Seramik ve Süreç Sanatı

Paylaş