Arap Gramerinde Terim Sorunu: Cümle-Kelâm Örneği
Yazarlar (1)
Doç. Dr. Şahin ŞİMŞEK Kastamonu Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü |
Özgün Makale
(Ulusal alan endekslerinde (TR Dizin, ULAKBİM) yayınlanan tam makale)
|
||
| Dergi Adı | Bingöl Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi | ||
| Dergi ISSN | 2147-0774 | ||
| Makale Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 12-2018 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | 1 / 12 / 273–300 | DOI | – |
| UAK Araştırma Alanları |
|
||
| Özet |
| İlk dönem Arap dilcileri terimleri daha çok örnekler üzerinden açıklamaya çalışmışlardır.Sonraki yüzyıllarda mantık ilminin yaygınlaşması ile birlikte dilcilerinde tanımlara olan ilgileri artmıştır. Arap gramerinde cümle/kelâm teriminin tümdilcilerce kabul edilen bir tanımı bulunmasa da ilk dönem klasik dilcilerin büyükçoğunluğu cümleyi/kelâmı “en az iki kelimeden oluşan ve tam yargı bildiren bağımsızkelime grubu” şeklinde tanımlamış ve bu iki kavramın aynı anlamda olduğunuifade etmişlerdir. Cümle ile kelâmın eş anlamlı olmadığını söyleyen son dönemklasik dilcilerin çoğu, “tam yargı bildirme ve bağımsız olma” özelliğini taşıyan kelimegruplarına kelâm, aynı özellikte olmayan şart, kasem, sıla ile haber ve sıfat gibiirâbta mahalli olan kelime gruplarına da cümle demişlerdir. Modern dönemde iseyukarıdaki iki görüşü benimseyen dilciler olduğu gibi, “en az iki kelimeden oluşanve tam yargı bildiren bağımsız kelime grubu” anlamında sadece cümle kavramını,aralarında isnad bağı bulunsun veya bulunmasın geriye kalan tüm kelime gruplarıiçin de kelâm kavramını kullanan dilciler de bulunmaktadır. |
| Anahtar Kelimeler |
