An Evaluation of the Effects of Two Chronic Immobilization Stress Protocols on Depression/AnxietyRelated Behavior in Male Rats
Yazarlar (8)
Doç. Dr. Pınar Çakan İnönü Üniversitesi, Türkiye
Arş. Gör. Hatice Solak Necmettin Erbakan Üniversitesi, Türkiye
Dr. Öğr. Üyesi Aynur Koç Hitit Üniversitesi, Türkiye
Öğr. Gör. Zafer ŞAHİN Kastamonu Üniversitesi, Türkiye
Z. Işık Solak Görmüş
Necmettin Erbakan Üniversitesi, Türkiye
Necmettin Erbakan Üniversitesi, Türkiye
Doç. Dr. Raviye Özen Koca Necmettin Erbakan Üniversitesi, Türkiye
Alpaslan Özkürkçüler
Necmettin Erbakan Üniversitesi, Türkiye
Necmettin Erbakan Üniversitesi, Türkiye
Selim Kutlu İnönü Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü |
Özgün Makale
(Ulusal alan endekslerinde (TR Dizin, ULAKBİM) yayınlanan tam makale)
|
||
| Dergi Adı | Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi | ||
| Dergi ISSN | 1309-470X | ||
| Makale Dili | İngilizce | Basım Tarihi | 07-2019 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | 10 / 3 / 535–541 | DOI | – |
| UAK Araştırma Alanları |
|
||
| Özet |
| Amaç: Kemirgenlerde akut ve kronik stres modellerinin depresyon ve/veya anksiyete benzeri davranış gelişimine etkilerine yönelik çalışmalar oldukça fazla olmasına karşın çelişkili sonuçlar da söz konusudur. Bu durum hayvanların cinsiyet ve yaşlarına bağlı olabileceği gibi kullanılan stres modellerinde farklılıklarla da ilişkili olabilir. Bu nedenle, söz konusu çalışmamızda erişkin erkek sıçanlarda iki immobilizasyon stres protokolünün depresyon/anksiyete benzeri davranışlara etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Erişkin Wistar ırkı sıçanlar kontrol, immobilizasyon stresi-1 (on gün boyunca günlük 45 dakika) ve immobilizasyon stresi-2 (on gün boyunca günde iki kez 45 dakika) olmak üzere rastgele üç gruba (n= 10) ayrıldı. Stresle ilgili davranışlar açık alan testi ve zorunlu yüzme testi ile değerlendirildi. Ayrıca, vücut ağırlığı değişimi, açlık kan glikoz seviyesi ve serum kortikosteron düzeyi de ölçüldü. Bulgular: Açık alan testinde, immobilizasyon stresi-1 ve immobilizasyon stresi-2 gruplarında merkez alanda harcanan zaman yüzdesi ve ortalama hız kontrol grubuna kıyasla önemli düzeyde düşüktü (sırasıyla p <0.05 ve p <0.01). İmmobilizasyon stres gruplarında hareket oranlarının kontrol grubuna göre daha düşük olduğu belirlendi (sırasıyla p <0.001 ve p <0.01). Zorunlu yüzme testinde, yüzme, tırmanma ve immobilize davranış süreleri her iki immobilizasyon stres protokolünde de kontrol grubundan farklı değildi. İmmobilizasyon stres protokolü 1 ve 2’de serum kortikosteron düzeyi kontrol grubundan daha yüksekti (p <0.05), fakat vücut ağırlığı değişimi ve açlık kan glikoz düzeyinde istatistiksel bakımdan farklılık söz konusu değildi (p> 0.05). Sonuç: Yetişkin erkek sıçanlarda immobilizasyon stresi-1 ve immobilizasyon stresi-2’nin depresyon benzeri davranış profiline neden olmadığını, fakat her iki stres protokolünde de anksiyete benzeri davranış profilinin ön planda olduğu söylenebilir. |
| Anahtar Kelimeler |
