Seneca da Felsefe ve Ölüm
Yazarlar (1)
Prof. Dr. Fatma Zehra PATTABANOĞLU Kastamonu Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü |
Özgün Makale
(Diğer hakemli uluslarası dergilerde yayınlanan tam makale)
|
||
| Dergi Adı | SDÜ. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi | ||
| Dergi ISSN | 1305-7774 | ||
| Dergi Tarandığı Indeksler | EBSCO, ASOS | ||
| Makale Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 12-2015 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | – / 22 / 137–158 | DOI | – |
| Özet |
| Felsefe, insanın yaşadığı evrenle anlamlı bir ilişki kurabilme yetisine destek olmakla birlikte, onun sonsuzluğa dair sorgulamalarına da bir cevap niteliği taşımaktadır. Nitekim “ölüm” diye adlandırılan kaçınılmaz sonuç, bütün insanlık tarihini meşgul eden, ancak çözümü güç olan meselelerden birisi olagelmiştir. Dolayısıyla düşünce tarihinde psikolojik, sosyolojik ve teolojik yaklaşımlardan yola çıkarak, en azından bu konuyu anlamlandırmak düşünürlerin asıl maksatlarından olmuştur. Felsefî bakış açısıyla ölüm korkusunun anlamı ya da anlamsızlığı diyebileceğimiz farklı yaklaşımlar zuhur ederken, daha ilk çağlarda Stoacı filozof Lucius Annaeus Seneca (MÖ. 4/MS. 65) felsefe ile ölüm arasında sıkı bir bağ kurmaya çalışmıştır. Ona göre yaşam, nasıl felsefe sayesinde bir anlam kazanıyorsa, ölüm de öyledir. Nitekim Stoa felsefesinin temeli olan “doğaya uygun yaşam”, Seneca’nın da çıkış noktası olmuştur. Bu sebeple ölüm, tıpkı yaşam gibi doğanın işleyen bir yasasıdır, mutlu olmak için bu yasaya uygun davranmak gerekmektedir. Bundan dolayı eserlerinde pratik felsefeyi öne çıkaran Seneca, “ölüm korkusuyla mücadele etme” gerekliliği üzerinde durarak, konuya dair çözüm önerileri sunmaktadır. Bu minvalde makalede Seneca’nın ölüme bakışına dair tespitlerde bulunulacak, felsefe ve ölüm arasında kurduğu ilişki değerlendirilecektir |
| Anahtar Kelimeler |
